TRAŽI

Ibis Ibrahim Aslan
Sa arapskog prevela: Dragana Đorđević
Godina izdanja: 2006
Broj Strana: 160

Cena: RASPRODATO

Ibis, to jest tužna ptica, kako se u Egiptu ova vrsta čaplje naziva, roman je neobične kompozicije, radnjom smešten u sedamdesete godine dvadesetog veka. Osvetljava dvadeset četiri časa u životu grupe stanovnika koju povezuju svakodnevni susreti u najstarijoj kairskoj orijentalnoj kafedžinici – žarištu njihovog ličnog i društvenog života i svedoku epoha koje se smenjuju. Svoju na trenutke naturalističku i divlju estetiku, Aslan gradi neočekivanim promenama pripovedačkog ritma i atmosfere, munjevitim obrtima prošlog i sadašnjeg, realnog i imaginarnog, individualnog i kolektivnog, preplitanjem sirovog i sofisticiranog.

Roman Ibis uvršten je u listu sto pet najboljih arapskih romana svih vremena, koju je na osnovu predloga svih pridruženih organizacija sastavilo Arapsko udruženje književnika, sa sedištem u Damasku.

Iz Predgovora

Ibrahim Aslan (1935) jedan je od najznačajnijih savremenih proznih pisaca u Egiptu i arapskom svetu uopšte. Prve priče objavio je 1969. godine u časopisu Talija: Galerija ’68, a prvu zbirku, Večernje jezero, 1971. godine. Usledili su roman Ibis (1983), zbirka pripovedaka Jusuf i odelo (1986), romani Noćna smena (1992) i Vrapci s Nila (1999), zbirka eseja Jadnikova osama (2003) i zbirka pripovedaka Priče iz ulice Fadlale Osmana (2003). Urednik je kulturne rubrike u jednom od najuglednijih arapskih dnevnika Hajat, koji izlazi u Londonu, i redovno učestvuje na brojnim književnim skupovima i konferencijama. Dobio je najprestižniju egipatsku književnu nagradu – Državnu nagradu za zasluge u književnosti, 2004. godine. Aslanova dela prevedena su na više svetskih jezika, a roman Ibis, Tužna ptica, prvi je prevod na srpski jezik nekog njegovog dela.

Ostale knjige iz edicije

Preporučujemo
Mazohistkinja Katja Perat

"Ono što je došlo s Frojdovim nipodaštavanjem moje ljubavi prema Jakobu bilo je bolno gotovo kao njegova smrt jer mi je potvrdilo da je sve što sam osećala prema njemu neosnovano i da nema nikakvu materijalnu podlogu. Da sam tog ranjivog i nesnađenog čoveka, s kojim sam saosećala i na svoj način ga kovala u zvezde, izmislila sama."

Više o knjizi
In memoriam Era Milivojević

Era Milivojević diplomirao je 1965. godine na Školi za primenjene umetnosti u Novom Sadu. Bio je deo čuvene neformalne grupe umetnika uz Marinu Abramović i Rašu Todosijevića koji su delovali u beogradskom SKC-u 70-ih godina 20. veka kao začetnici nove umetničke prakse...

Dalje
Najčitanije

Normalni ljudi Sali Runi @Svet proze

Čovek u crvenom kaputu Džulijan Barns @Krug

Srneća leđa Ana Marija Grbić @Mala edicija proze

Potencijalni kandidat Erdžan Kesal @Svet proze

Jugosloveni Boris Miljković @Svet proze

Poodmaklo Nina Like @Svet proze

Mladost bez mladosti Mirča Elijade @Retro premijere