TRAŽI

Privatni svet osmanskih žena Godfri Gudvin
Prevela s engleskog Arijana Luburić Cvijanović
Godina izdanja: 2015
Format (cm): 21
Broj Strana: 274
Povez: Meki

ISBN: 978-86-6145-197-3

Cena: 1100,00 din

Godfri Gudvin, jedan od važnih autoriteta na polju osmanističkih studija, osvetljava najmanje istraživanu oblast duge vladavine Osmanlija – život žena. Patrijahalni, muslimanski svet Osmanskog carstva po sebi je već složen kontekst za bavljenje rodnim ulogama, a autor sebi dodatno otežava zadatak pokrivanjem vremenskog opsega od šest vekova. Ipak, krećući se od naseljavanja u Anadoliji, sve do gradskog i dvorskog života u 19. veku, on vešto pokriva najrazličitije aspekte života: od raspodele poslova među članovima porodice, preko tajnih sastanaka ljubavnika do čuvenih harema.

Služeći se raznovrsnim materijalom poput pisama, slika, putopisa, naučnoistorijskih studija, Gudvin rekonstruiše uloge pripadnica svih slojeva i najrazličitijih sudbina – i onih koje su imale sluškinje i onih koje su zarobljavane. U tom duhu, i sam stil varira od anegdotskog, obogaćenog intrigantnim svedočanstvima, do čisto faktografskog. No, kako to sa istorijom često biva, suvoparni podaci – poput onog koliko je žena potrebno da se muze određena vrsta koze – slikaju bogatiju i složeniju sliku nego što se naizgled čini: samo bi laik koren poligamije tražio u seksualnim apetitima umesto u surovim uslovima života na selu.

Gudvin je autor kapitalne knjige Istorija osmanske arhitekture i dela o „Mikelanđelu Istoka“ – najvećem islamskom graditelju Mimaru Sinanu, hrišćaninu rodom: Sinan: osmanska arhitektura i njene današnje vrednosti.

Objavio je i knjige Islamska Španija, Janičari, Palata Topkapi i druge.

Godfri Gudvin, poreklom Britanac, rođen je 1921. u Lisabonu. Školovao se na koledžu Klifton u Bristolu i na Londonskoj Kraljevskoj akademiji dramskih umetnosti RADA. Godine 1939. pristupio je vojsci, tri godine kasnije poslat je u Alžir, a kraj rata dočekao je u Rimu. U narednim godinama radio je kao predavač u Vinčesteru, Londonu, Aleksandriji i, konačno, Istanbulu, gde počinje njegovo interesovanje za osmansku kulturu. Upravo tu je upoznao veliki broj turskih umetnika, ali i svoju buduću ženu Džilijan. Po povratku u London započeo je rad na Istoriji osmanske arhitekture (A History of Ottoman Architecture) – kapitalnom delu koje mu je donelo ugled vodećeg autoriteta u oblasti osmanske arhitekture i turske kulture.

Ipak, narednih trideset godina života posvetio se akademskoj karijeri, stekavši i titulu doktora nauka. Ponovo se posvetio pisanju tek pošto je napustio posao predavača i postao direktor i bibliotekar Kraljevskog azijskog društva. Tada je nastao i najveći broj njegovih studija: Islamic Spain (1990), Sinan: Ottoman Architecture and its Values Today (1993), The Private World of Ottoman Women (1997), The Janissaries (1997), Topkapi Palace: an Illustrated Guide to its Life and Personalities (1999) i knjiga sećanja Life’s Episodes (2002).

Posle 2000. godine Gudvin se na pragu devete decenije života vratio u Istanbul, i na univerzitetu Bogaziči držao letnje kurseve osmanske arhitekture, skoro do smrti 2005. godine.

Ostale knjige iz edicije

Preporučujemo
Brada natopljena krvlju Daniel Galera

U ovom romanu koji se teško ispušta iz ruku, čitalac ima priliku da se upozna s delom Brazila koji se ne uklapa u našu uobičajenu sliku o toj zemlji i koji je egzotičan čak i velikom broju Brazilaca. Opisujući palanački mentalitet primorskog mesta koje još nije našlo svoje mesto u novom veku, autor donosi razmišljanja i nedoumice mladog čoveka koji pokušava da shvati svoju ulogu u svetu, da sebi objasni ko je on, ko su drugi, da li se može voleti, da li se može praštati i da li praštanje ičemu služi.

 

Više o knjizi
Preminuo književnik Huan Oktavio Prens

Huan Oktavio Prens preminuo je 14. novembra 2019. godine u 87. godini života.

Ro­đen je u Ensenadi (La Plata), 1932. godine. Rodnu Argentinu napustio je 1975, kao politički emigrant. Od 1962. do 1967. i od 1975. do 1978. godine živeo je u Beogradu gde su mu se i rodile dve ćerke, da bi se 1978. godine definitivno nastanio u Trstu. Za sebe je voleo da kaže da je Jugoitaloargentinac. Prens je svoj radni vek proveo kao univerzitetski profesor španskog jezika i književnosti, a od sedamdesetih godina prošlog veka stekao je međ­unarodni ugled kao pesnik. Autor je velikog broja zbirki pesama i priča, i dva romana koja su oba objavljena i na srpskom jeziku. Izdavačka kuća Geopoetika objavila je 2016. godine njegov poslednji roman Višak identiteta u prevodu Gordane Ćirjanić.

Dalje
Najčitanije

Normalni ljudi Sali Runi @Svet proze

Pisac kao profesija Haruki Murakami @Pisac o piscu

Životinje u Africi Erlend Lu @Svet proze

Onaj iznutra Sem Šepard @Svet proze

Baš kako treba Justejn Gorder @Svet proze

Ja nemam svoje ime Ju Hua @Svet proze