Obimni opus čuvene književne teoretičarke, semiotičarke, psihoanalitičarke, jedne od vodećih teoretičarki poststrukturalističkog feminizma Julije Kristeve obuhvata i romane u kojima se filozofsko mišljenje pretače u složene narativne strukture.
Roman Čarobni sat zasniva se na priči o jednom pronalazaču i njegovom delu: Klodu Simeonu Pasmanu, zanatliji i učenjaku koji je osmislio astronomski sat Luja XV, napravljen da meri vreme sve do 9999. godine. Tom pričom opsednuti su likovi u romanu - Nivi, psihoanalitičarka, njen sin Stan, koji boluje od retke bolesti, i astrofizičar Teo. Julija Kristeva vešto prepliće više narativnih niti koje povezuju sadašnje, degradirano stanje Francuske, Evrope i sveta - zahvaćenih nasiljem, fanatizmom, rigidnim identitetskim politikama, antiintelektualizmom i opštim padom kvaliteta života - sa predvečerjem Francuske revolucije krajem osamnaestog veka. Ona se zapravo bavi pitanjima subjektiviteta, vremena i identiteta, što je nastavak njenih gotovo pola veka dugih interesovanja u semiotici i psihoanalizi, ali ovde u fikcionalnoj formi. Vreme u ovom romanu ne teče linearno: ono se savija, vraća, ponavlja, noseći slojevitu naraciju kroz više epoha i likova, otvarajući pritom pukotine u kojima se paralelno dešavaju unutrašnji lomovi subjekta. Čarobni sat postaje metafora za trenutak u kome se prošlost i sadašnjost prepliću,
razotkrivajući krhku ravnotežu između razuma i nagona, reda i haosa. Julija Kristeva vodi čitaoca kroz složenu mrežu odnosa, znakova i potisnutih istina, u kojoj se sudaraju istorija, mit, psihoanaliza i savremena stvarnost.
Ovaj ambiciozan, kompleksan i inovativan roman, koji traži posvećenog čitaoca, potvrđuje da je Julija Kristeva ne samo vrhunska teoretičarka već i izuzetna književnica.
Julija Kristeva je rođena u Bugarskoj, a od 1966. godine živi i stvara u Francuskoj. Među najpoznatijim je svetskim misliocima. Široki spektar njenih zanimanja definiše je kao lingvistkinju, psihoanalitičarku, semiotičarku, filozofkinju. Profesorka emerita na Univerzitetu u Parizu i članica Pariskog psihoanalitičkog društva, počasni je doktor nauka brojnih univerziteta u Sjedinjenim Državama, Kanadi i Evropi, gde redovno predaje. Nosilac brojnih priznanja, prva je dobitnica Holbergove nagrade (koja se smatra Nobelovom nagradom u humanističkim naukama), nagrade Hana Arent, nagrade Vaclav Havel i drugih.
Na njenu inicijativu ustanovljena je nagrada za slobodu žena Simon de Bovoar. Bila je savetnik predsednika Francuske.
Autorka je tridesetak knjiga iz oblasti teorije jezika, psihoanalize, feminističke misli i književnosti, među kojima su: Revolucija pesničkog jezika, Ljubavne povesti, Moći užasa (esej o poniženju), Crno sunce (depresija i melanholija), Osetljivo vreme (Prust i književno iskustvo), trilogija Ženski genije: Hana Arent, Melani Klajn i Kolet, Mržnja i oproštaj, Pulsiranje vremena, O braku kao jednoj od likovnih umetnosti (sa Filipom Solersom, suprugom), kao i romana Samuraji, Ubistvo u Vizantiji, Terezo, ljubavi moja, Posedovanja, Čarobni sat (Geopoetika, 2025). Njena poslednja dela su Dostojevski, Suočavanje sa smrću ili ukleti pol jezika, kao i Uvod u etiku ženskog iz 2024. Većina njenih knjiga je dostupna na glavnim svetskim jezicima.
